අපේ රටේ මිනිස්-අලි ගැටුම ගැන දිනපතාම අහන්න ලැබෙන්නේ කණගාටුදායක ආරංචි. හැබැයි ඒ අස්සේ, කිසිම ලාභ ප්රයෝජනයක් නැතුව, තමන්ගේම කාලය සහ ශ්රමය කැප කරලා වනඅලින්ගේත්, මිනිසුන්ගේත් ජීවිත බේරගන්න නිහඬ සේවයක් කරන අභීත මිනිස්සුත් අපේ ගම්වල ඉන්නවා.
ගැටදිවුල ප්රදේශයේ කඩයක් කරගෙන යන ගමන්, වසර ගණනාවක් තිස්සේ අලින්ට පාර මාරු වෙන්න උදව් කරන කුමාර මහතා ඔහුගේ අත්දැකීම් ගැන කිව්වේ මෙන්න මේ වගේ කතාවක්...
"දැන් අවුරුදු 8-10ක ඉඳන් මං මේ වැඩේ කරනවා. කඩේ කරන ගමන්ම තමා මේ... පින් තකා තමා මේ වැඩේ කරන්නේ. පඩියකුත් නෑ, පඩි බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් නෑ ඉතින්."
"කුඹුරු කරන කාලෙට අලි පයින්නේ නෑ. නැති කාලෙට අනිවාර්යයෙන්ම පනිනවා. සමහර දවස්වලට අලි 250ක්, 300ක් පයින දවසුත් තියෙනවා. හැමදාම මං ඉතින් අලි පනින ටයිම් එක එනකොට එතෙන්ට යනවා. අලි පැන්නත් නැතත් මං එතෙන්ට අනිවාර්යයෙන්ම යනවා ඉතින්."
"මේ වැඩේදී හොඳ මනුස්සයොත් ඉන්නවා, කියන දේ අහලා පැත්තකට වෙන මනුස්සයොත් ඉන්නවා. හැබැයි සමහර මනුස්සයෝ ගිහිල්ලා උන්ව වටකරගන්නවා. එතකොට උන් පාර පනින්න බය වෙනවා, පනින එක අඩු වෙනවා.
එහෙම වටකරගත්තහම තමා අනතුරු වෙන්නේ. සමහර අලි පන්නලා හරි ගහනවා ඉතින්. ඒ වගේ අනතුරු ඕන තරම් සිද්ධ වෙලා තියෙනවා."
"ඒ අලියෝ දැන් අවුරුදු ගානක් තිස්සේ මාව දකින හින්දා එයාලා දන්නවා මං එයාලට උදව් කරන්නේ කියලා. ඒ හින්දා තමා අර ඔළුව පාත් කරලා සැලියුට් එකක් හරි ගහලා යන්නේ ඉතින්... මනුස්සයන්ගෙන් නැති ගතිගුණ සත්තුන්ගේ තියෙනවා!"
තමන්ගේ ජීවිතය ගැන පවා නොසිතා, කිසිම පඩියක් හෝ ප්රසිද්ධියක් බලාපොරොත්තු නොවී මේ කරන උතුම් සේවයට කුමාර මහතාට අපේ උපහාරය!
නොමිනිස්කම් පිරුණු ලෝකයක, සතුන් වෙනුවෙන් හඬක් වෙන මෙවැනි මිනිසුන් ඇත්තටම අපේ රටට සම්පතක්.
කාවන්තිස්ස වෙනුවෙන් කෑගහපු ගොඩක් අයට තව ටික දවසකින් ඒවා අමතක වෙලා යයි හැබැයි කුමාර අයියා ඔහුගේ ජිවිතේ අවසානය දක්වාම මේ අලි රංචුව වෙනුවෙන් ඔවුන් පරිස්සමට පාර පනිනකල් බලන් ඉදිවී..
උපුටා ගැනීමක්..
Comments
Post a Comment